AŞK BİR ÇIKMAZ SOKAK

AŞK BİR ÇIKMAZ SOKAK

Bitti, ben artık gidiyorum…
Hiç okunmamış bir şair kadar, hüzünlü,
Anlaşılmamış bir ressam kadar, mağrur gidiyorum.
... Geride kalsın yazılmamış bütün anılarım,
Sizlere dahi veda etmeden gidiyorum.
Yüzümde buruk bir gülümseme,
Dudağımın kenarında hafif bir hüzünle gidiyorum.
Aynalara veda etmiyorum onlar kırılalı çok oldu.
İçtiğim bir yarım sigaraya,
Gecenin mateminin tam ortasına,
Sabahla gece arasına,
Yazdığım şarkılara,
Biraz hüzün, biraz matem, biraz sessizlik,
Belki de biraz keder bırakarak gidiyorum.
Söyledim hep, bitirdim içimdeki her şeyi,
Söyledim ve geceye bambaşka haykırdım,
Söylemeseydim hırsımdan çatlayabilirdim.
Köşe başları aramaz artık beni,
Sokak lambaları beklemez,
Kimse bağırmaz ardımdan,
Hadi sus da, hadi bırak da şu şiirlerini,
Kapat gözlerini, dağılsın efkârımız diye.
Demiştim ya hüzün anlatılmaz,
Demiştim ya gece yaşanmaz,
Demiştim ya çıkmaz sokak bunlar, dön geri dinlemedin.
Aşk bir çıkmaz sokak sevdiğim.
Sustum, anlattım, bağırdım.
Başımı duvarlara vurdum, anlatamadım.
Şimdi hiç okunmamış bir şair gibi,
Hiç anlaşılmamış bir ressam gibi,
Mağrur, gururlu ama yenilmiş gidiyorum…

Yorumlar

    Bu yazıya daha önce hiç yorum yapılmamış.
    İlk yorumu sen yap!

Sende Yorum Yap